Τρίτη 17 Ιουνίου 2008
Τρίτη 10 Ιουνίου 2008
Γνώρισα τον άνθρωπο και αγάπησα τα ζώα
Αυτή είναι από τις ρήσεις που θα λέω, προσθέτοντας μπροστά της την πρόταση: "Θυμάμαι ο πατέρας μου που μου είχε πία μία φορά:"...
Όχι ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι αξιαγάπητοι, ερωτεύσιμοι, καλοί, φίλοι και ό,τι άλλο θελήσει ο καθένας. Αλλά ένα ζώο μπορεί να αποδειχτεί εξ' ίσου καλός σύντροφος και φίλος.
Σκυλάκι, γατάκι, ψαράκι, καναρίνι, φίδι ή αράχνη (εδώ θα έρθει η πρώτη ένσταση από την Άννα) είναι παρέα, συντροφιά, χαρά αλλά και υποχρέωση, ευθύνη και δουλειά. Όμως, όπως για τους ανθρώπους που αγαπάς κάνει ό,τι χρειάστεί χωρίς να το σκεφτείς, έτσι και στα κατοικίδια (και μη).
Αφορμή ένα σκυλάκι που το πρωί καθόταν πίσω από μία αφιλόξενη καγκελόπορτα. Τα αυτιά κάτω, τα μάτια θλιμμένα και το βλέμμα χωρίς χαρά. Μία φωνή, ένα χάδι, λίγο παιχνίδι και το σκυλάκι σηκώθηκε, αναθάρησσε, κούνησε την ουρά του και ήταν αμέσως έτοιμο για παρέα. Αυτό είχε ανάγκη... Λίγη προσοχή... Δεν ξέρω πως του συμπεριφέρονται οι ιδιοκτήτες του αλλά εγώ χάρηκα που "σπατάλησα" μερικά λεπτά από τον πρωινό μου χρόνο για να πάρω πίσω αυτή την ανταπόκριση...
Λοιπόν, Αννούλα, αποφάσισε: σκυλάκι, γατάκι, ψαράκια ή καναρίνι; Γιατί για αράχνη ούτε λόγος φυσικά... ;)
Δευτέρα 9 Ιουνίου 2008
Μανιακή Δευτέρα
Μανιακή νύχτα, μανιακό ξύπνημα και μια μανιακή γειτόνισσα.
Δυνατά πατήματα δακτύλων σε αναμνήσεις που παλεύουν να κρατηθούν.
Απόηχοι ονείρων, έννοιες που μας στοιχειώνουν στον ύπνο μας, διάφορες και διαφορετικές για τον καθένα.
Δουλειά ανείπωτη, καταδιωκτική.
Μέσα σε όλα μια δυνατή καταιγίδα που δίπλα στο μένος μοιάζει να έφερε την κάθαρση.
Και όποιος κατάλαβε......
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)